شعرهای آرش

از دست دنیایی پر از ریاء و دروغ

و

از دست مردمانی اشک میریزم

که مرا عروسکی میبینند

برای بازی

شاید بهترین پناهگاه برای معصومیتم

رواندازی از خاک باشد

که مرا بدور از هر گناهی

نگهمیدارد

شاید...........